Δευτέρα 22 Μαρτίου 2010

Τους διευκολύνουμε να μας στείλουν στο ΔΝΤ, ενώ δεν το θέλουμε

Reporter.gr

πρίν 1 ώρα & 15'

Πολύ θα ήθελα να μάθω ποιος φωστήρας της πολιτικής σκέψης είχε την φαεινή ιδέα να χρησιμοποιήσουμε την απειλή της προσφυγής στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για ναπανικοβάλουμε τους σκληρούς και άτεγκτους γερμανούς και τους άλλους εταίρους, μήπως και φανούν πιο ελαστικοί απέναντί μας. Είτε για να μας στηρίξουν πολιτικά, είτε για να εγγυηθούν για μας, είτε για να μας δώσουν τίποτα δανεικά, είτε και για τα τρία μαζί, ώστε να αναγκασθούν να ρίξουν τα επιτόκια και οι αγορές. Έτσι, πότε ο Γ. Παπανδρέου, πότε ο Γ. Παπακωνσταντίνου περισσότερες πληροφορίες και πότε διάφοροι άλλοι, ή και όλοι μαζί, συντηρούσαν το ενδεχόμενο της προσφυγής, διευκολύνοντας ουσιαστικά το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες στην απόφασή τους να μας σπρώξουν προς το ΔΝΤ. Κάτι που διαβεβαιώνουν ότι δεν το επιθυμούμε.

Όπως θύμισε προχθές από «ΤΑ ΝΕΑ» ο Παύλος Τσίμας και στις 26 Δεκεμβρίου 2009 ο Πάσχος Μανδραβέλης από την «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης είχε προειδοποιήσει από το βήμα της Βουλής στις 18 Δεκεμβρίου, 2008, κατά τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό ότι «Αποτελεί κοινό μυστικό στους κύκλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι η Ελλάδα δεν προσαρμόζεται στις επιταγές της ΟΝΕ και ότι επίσης οι όποιες νουθεσίες και επιτηρήσεις δεν αρκούν. Θεωρούν ότι η τωρινή πολιτική ηγεσία (κυβέρνηση Κ. Καραμανλή περισσότερες πληροφορίες) που στηρίχτηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε όλες τις σημαντικές επιδιώξεις της , την απογραφή, την αναθεώρηση του ΑΕΠ, τη γρήγορη έξοδο από την επιτήρηση, εκμεταλλεύτηκε αυτή τη συμπαράσταση για να μην τηρήσει τις δεσμεύσεις. Απλώς τους κορόιδεψε. Η Ελλάδα, πιστεύουν, ότι καλό θα ήταν να αναγκαστεί να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό ταμείο για δανεισμό, ώστε η παρακολούθηση της ελληνικής οικονομίας να είναι αρμοδιότητά του και όχι φροντίδα της Επιτροπής».

Φυσικά, ο τότε υπουργός Εθνικής Οικονομίας, ο πρωταθλητής της αποτυχίας Γ. Αλογοσκούφης, που ένα μήνα αργότερα θα αποκεφαλιζόταν με συνοπτικές διαδικασίες, χαρακτήρισε κινδυνολόγο τον Κ. Σημίτη, ζητώντας του ταυτόχρονα να μετανοήσει για τις αμαρτίες του. Όσο για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια την συγκεκριμένη προειδοποίηση και συνέχισε απτόητη το διαλυτικό της έργο με τα γνωστά αποτελέσματα. Δυστυχώς όμως και στο ΠΑΣΟΚ έγραψαν κανονικά τον Κ. Σημίτη και τις προειδοποιήσεις του, όπως φάνηκε καθαρά από τα λεγόμενά τους όταν ήταν στην αντιπολίτευση, από το προεκλογικό τους πρόγραμμα και κυρίως από τη συμπεριφορά τους τώρα, ως κυβέρνηση.

Αποδείχτηκε περίτρανα ότι ο Κ. Σημίτης ήξερε τι έλεγε. Είναι γνωστός ως φανατικός ευρωπαϊστής και έχει διασυνδέσεις στις Βρυξέλλες, αλλά και στη Γερμανία περισσότερες πληροφορίες. Επομένως γνώριζε πολύ καλά ότι μας την είχαν «στημένη». Αυτό όμως έπρεπε να το λάβουν υπόψη οι Γ. Παπανδρέου, Γ. Παπακωνσταντίνου και οι υπόλοιποι και όχι να περιφέρονται ανά τους αιθέρες και τις πρωτεύουσες, πιπιλώντας συνεχώς τα περί προσφυγής στο ΔΝΤ γιατί έτσι διευκόλυναν όσους ήθελαν από το 2008 και θέλουν και τώρα να μας στείλουν εκεί. Με το «λέγε, λέγε» έβαλαν την ιδέα της παραπομπής μας ακόμη και σ'Α εκείνους που δεν τολμούσαν να σκεφθούν ότι μία χώρα της Ευρωζώνης θα μπορούσε να σταλεί στην αγκαλιά του ΔΝΤ. Αυτό δείχνει έλλειψη πολιτικής αντίληψης, αλλά δεν δικαιολογείται ακόμη και μία πιθανή δικαιολογία ότι δεν αξιολόγησαν σωστά την προειδοποίηση Σημίτη. Εκτός και αν τα αγνόησαν ακριβώς επειδή τα είπε τότε ο πρώην πρωθυπουργός!

Σε κάθε περίπτωση, εμείς οι πολίτες έχουμε χάσει τον μπούσουλα. Εκεί που λέμε «δόξα τω Θεώ», πάμε στο «Βοήθα Παναγιά μου», καθώς μας έχουν μπερδέψει τελείως με τις συνεχείς, αέναες και αντιφατικές δηλώσεις. Και όχι τόσο οι αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των διαφόρων ευρωπαϊκών χωρών (που αν τις μελετήσει κανείς ίσως να μην είναι και πολύ αντιφατικές), αλλά κυρίως οι δικοί μας. Προχθές η «Wall Street Journal» συνέστησε στον Γ. Παπανδρέου να μην μιλάει τόσο πολύ και παντού γιατί προκαλεί κομφούζιο, στο οποίο χάνεται μέσα ο ίδιος και η κυβέρνησή του. Ο υπογράφων θα πρόσθετε ότι είναι η ώρα να προσγειωθεί και στη Αθήνα γιατί ο λαός τον ψήφισε για πρωθυπουργό και όχι για αεροταξιδευτή που μαζεύει μίλια από τις αεροπορικές εταιρίες. Αν μη τι άλλο, έχει να φροντίσει για τη εφαρμογή των μέτρων, την αντιμετώπιση των αντιδράσεων και για να μάθει στους υπουργούς του να βγαίνουν από το καβούκι τους και να ρωτούν για να μαθαίνουν. Πολλοί από αυτούς είναι α-πολιτικοί, δεν ξέρουν την πιάτσα, αλλά ούτε το βαθύ κράτος και τις διαδικασίες του.

Τώρα πάντως το κυρίαρχο σενάριο είναι να μας αναλάβουν από κοινού το ΔΝΤ και κάποιοι από την Ευρωζώνη μέσω της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Θα είναι ένα είδος ημιπροσφυγής με την παρότρυνση και τη συναίνεση των εταίρων και των Βρυξελλών, αλλά πάντως με όρους ΔΝΤ. Το θέμα είναι ότι από το ΔΝΤ θα πάρουμε καμιά 15αριά δισεκατομμύρια ευρώ και μάλιστα με δόσεις, εφόσον υπακούμε στους όρους του. Εμείς όμως χρειαζόμαστε τόσα μόνο για να πληρώσουμε προηγούμενα τοκοχρεωλύσια και μερικά ακόμη για να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις. Αργότερα, θα χρειαστούμε και άλλα. Αρα τώρα βρισκόμαστε στο «Βοήθα Παναγιά μου». Προτιμότερες οι αγορές, έστω και με ψηλότερα επιτόκια, υπό την προϋπόθεση της αυστηρής εφαρμογής των μέτρων. Να τους φωτίσει ο Θεός να το επιδιώξουν και να το πετύχουν.

Κυριακή 21 Μαρτίου 2010

Κλειστά επαγγέλματα και πολιτικές "οικογένειες"

Του Γιώργου Κράλογλου
 
Απόρησαν πολλοί και μαζί τους και εγώ. Τι νόημα είχε αυτή η δήθεν «απειλή» προς τους ταξιτζήδες ότι θα ανοίξουμε το επάγγελμα αν δεν πειθαρχήσουν στη νέα φορολογική πολιτική. Πράγματι τι νόημα είχε. 

Μήπως ότι μπορεί και να σας την χαρίσουμε και να μην ανοίξουμε το επάγγελμα αν δεχτείτε την αλλαγή; Κανείς δεν θέλει να πιστεύει ότι μπορεί να δούμε τέτοια γκάφα.

Όπως και κανείς δεν θέλει να πιστεύει ότι μέσα σε μια κρίση που ταλανίζει και θα ταλανίζει τον τόπο τουλάχιστον μια τριετία ακόμη, αν όχι πενταετία, η κυβέρνηση απλώς μελετάει ακόμη το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Γιατί αν είναι έτσι, τότε δυστυχώς θα δικαιωθούν και όσοι στην επιχειρηματική αγορά μιλούν για συμφέροντα πελατειακών σχέσεων πολιτικών «οικογενειών» από τα κλειστά επαγγέλματα. Γιατί αν είναι έτσι η σημερινή κυβέρνηση θα είναι, σε όλο το πολιτικό φάσμα, η κυρίως υπόλογη για το θέμα αυτό. Μιας και το ΠΑΣΟΚ ήταν που το 2000 άνοιξε πρώτο τον φάκελο με τα κλειστά επαγγέλματα. 

Σας θυμίζω ότι στις αρχές Ιουνίου του 2000 με πρωτοβουλία του τότε υπουργού Οικονομίας κ. Ι. Παπαντωνίου έγινε η πρώτη συνεδρίαση Επιτροπής που συστήθηκε από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για τον σκοπό αυτό. 

Από τότε, δηλαδή για 10 ολόκληρα χρόνια, μόνο ευχές, μισόλογα και πλάγιες δηλώσεις ακούμε για το μέγα αυτό κοινωνικό σκάνδαλο. 

Αλλά μαζί με τα μισόλογα των πολιτικών και των αρμοδίων υπουργών ακούγαμε και ακούμε και ψιθύρους. Ψιθύρους για αδυναμία αντιπαράθεση των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας με τους βυτιοφορείς η Οργάνωση των οποίων έχει έδρα την Θεσσαλονίκη... Ψιθύρους για εξόφθαλμη παρελκυστική τακτική κυβερνητικών αλλά και υπηρεσιακών παραγόντων του υπουργείου Μεταφορών στις πιέσεις των εταιρειών εμπορίας για άδειες ιδιόκτητων βυτιοφόρων. Ψιθύρους για εγκατάλειψη από τους αρμόδιους της Οργάνωσης του ίδιου κλάδου στην προσφυγή που έκανε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ψιθύρους για μάλλον σκόπιμη αδιαφορία στην ευκαιρία που έδωσε το Συμβούλιο της Επικρατείας με απόφασή του για άνοιγμα συγκεκριμένων επαγγελμάτων. Ψιθύρους τέλος για, περίπου, παραπλάνηση των ελεγκτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην έρευνα σχετικά με την παρέμβαση των κυβερνήσεων στην προστασία όχι μόνο των κλειστών επαγγελμάτων αλλά και του συστήματος καθορισμού τιμών σε διακίνηση εμπορευμάτων από μέσα που ανήκουν σε κλειστά επαγγέλματα... 

Θα ήταν άσχημο συνεπώς να επιβεβαιωθούν οι ψίθυροι που συνδέουν πολιτικά τζάκια και πολιτικές «οικογένειες» με κλάδους όπως οι ταξιτζήδες, οι συμβολαιογράφοι, οι πρατηριούχοι, οι βυτιοφορείς, οι συντηρητές, οι τεχνίτες εφαρμογής ηλεκτρισμού και άλλοι οι οποίοι έχουν εισχωρήσει «ομαδικά» στα κομματικά κυκλώματα με υποσχέσεις για την ενίσχυση κομμάτων και συγκεκριμένων προσώπων και αντιπαροχή την προστασία στην διατήρηση των προνομίων των συγκεκριμένων κλειστών επαγγελμάτων. 

Τώρα που η κοινωνική βοή θα μετατραπεί, λόγω ελλείψεως ρευστότητας και θέσεων εργασίας, σε κοινωνική οργή η στάση τόσο της κυβερνήσεως όσο και των συγκεκριμένων κομμάτων και των πολιτικών «οικογενειών» θα πρέπει να αναθεωρηθεί. 

Γιατί άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων δεν σημαίνει απλά αποκατάσταση μιας κοινωνικής αλλά και επιχειρηματικής αδικίας. Σημαίνει κίνητρο για αντιμετώπιση, ίσως και σε θεαματικό βαθμό, του μεγάλου κύματος της ανεργίας που ήδη ορθώνεται εμπρός μας. 

Σημαίνει ευκαιρίες απασχόλησης σε εκατοντάδες νέους με πτυχία που δεν πρόκειται να βρουν θέση εργασίας αντίστοιχη με τις σπουδές τους. 

Σημαίνει ακόμη πραγματική κοινωνική δικαιοσύνη και αποκατάσταση των όρων θεμιτού ανταγωνισμού στην αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και αυτό θα μας «επιστραφεί» με την παραπέρα εμπιστοσύνη των Βρυξελλών αφού η κυβέρνηση δεν θα κάνει μόνο ορθή διαχείριση του κρατικού κορβανά, αλλά θα βαδίζει και σε προγράμματα μεταρρυθμίσεων. 

Πρόκειται μάλιστα για μεγάλη μεταρρύθμιση αν συνδυαστεί και με την άρση του καμποτάζ για τα κρουαζιερόπλοια, αφού οι υπηρεσίες των ίδιων των αρμοδίων υπουργείων έχουν στοιχεία που τους πείθουν για διπλασιασμό του τουρισμού μέσα από τις κρουαζιέρες αν σταματήσει η υποχρέωση των πλοίων να φέρουν αποκλειστικά ελληνική σημαία. Σε ό,τι αφορά δε την παράλληλη σημερινή υποχρέωση να απασχολούν Έλληνες στα πλοία όλοι γνωρίζουμε ότι ναι μεν με τον τρόπο αυτό μπαίνουν από την πόρτα αλλά και ότι φεύγουν από το παράθυρο...

Δεν έχει κανένα λόγο λοιπόν η κυβέρνηση να καθυστερεί την εφαρμογή μιας πολιτικής που η ίδια ξεκίνησε προ 10ετίας, την πάγωσε για 4 χρόνια για να την βάλει στο βαθύ συρτάρι η Νέα Δημοκρατία γα λόγους που (σύμφωνα με την άποψη εγκύρων κύκλων) δεν την κολακεύουν καθόλου. 

Άλλωστε αν λίγο ψάξει η κυβέρνηση θα βρει ως «συνηγόρους» στο θέμα και προσφυγές στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αρκετά δεδικασμένα στην ελληνική δικαιοσύνη που θα την διευκολύνουν να πάρει από το σημείο αυτό την «σκυτάλη» της συγκεκριμένης μεταρρύθμισης και να προχωρήσει δυναμικά. 

george.kraloglou@capital.gr

Παρασκευή 19 Μαρτίου 2010

einai poli aplo giati den apeleutheronun tis adies ton taxi.Giati poloi buleutes exun dikes tus adies taxi.Isxii?An nai tote ntropi tus
A great IMF member says:
IMF it will be ikonomikos ektelestis   you cannot cheat or lie or mangies.
It is like a dictatorship.
The dimosioi greek whores ,  all   most of them they will see the door
You dont control anything,    no politicians will cheat or fucking around.
Monopolies everywhere

Τετάρτη 17 Μαρτίου 2010

Υπολογισμός του δημοσίου χρέους (Μάρτης 2010)


326+ δισ. ευρώ το επίσημο χρέος του Ελληνικού Δημοσίου για το 2010.

+30-40 δισ. ευρώ ομόλογα του Δημοσίου (εσωτερικό χρέος), που έχουν στην κατοχή τους τα ασφαλιστικά ταμεία και οι άλλοι φορείς του Δημόσιου τομέα (το ενδοκυβερνητικό χρέος).

+25 δισ. ευρώ δάνεια εγγυημένα από το Δημόσιο.

+8 δισ. ευρώ χρέη για «δεδουλευμένα» προς κατασκευαστικές εταιρείες, προμηθευτές των νοσοκομείων και άλλους φορείς.

+1,7 δισ. ευρώ ομόλογα που θα δοθούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση για χρέη προς αυτήν.
+1,3 δισ. ευρώ κόστος αποζημιώσεων εργαζομένων στην Ολυμπιακή.

+1,0 δισ. ευρώ κόστος αναδρομικής χορήγησης επιδομάτων.

Μερικό σύνολο: 390 δισ. ευρώ χρέος, δηλαδή  120.000 ευρώ ανά τετραμελή οικογένεια.

Συνεπώς κάθε παιδί που γεννιέται χρωστά περίπου 30.000 ευρώ!

+450 δις ευρώ, το αναλογιστικό άνοιγμα των Ασφαλιστικών Ταμείων

+280 δισ. ευρώ που αποτελούν τα χρέη επιχειρήσεων και ιδιωτών προς τις τράπεζες.

Με λίγα λόγια χρωστάμε ένα γενικό πρόχειρο σύνολο της τάξης του 1,1 τρις ευρώτουλάχιστον και όχι μόνον…

Jim Rogers: «Εγώ θα άφηνα την Ελλάδα να χρεοκοπήσει»

http://www.isotimia.gr/default.asp?pid=24&ct=13&artid=82029

Τετάρτη, 17 Μαρτίου 2010 - 15:56:15Bookmark and Share     


Το ευρώ μάλλον δεν θα υπάρχει στα επόμενα 15-20 χρόνια προέβλεψε ο γνωστός μεγαλοεπενδυτής Jim Rogers, μιλώντας στο CNBC. Μάλιστα, ο ίδιος είπε ότι εάν η Ευρώπη θέλει να δείξει πως το ευρώ είναι ένα σοβαρό νόμισμα, θα πρέπει να αφήσει την Ελλάδα να χρεοκοπήσει. 

«Το ευρώ μάλλον θα διασπαστεί στα επόμενα 15-20 χρόνια», είπε ο Rogers. «Μην με παρεξηγήσετε, έχω στην κατοχή μου ευρώ. Είχαμε νομισματικές ενώσεις στο παρελθόν, δεν επεβίωσαν. Και ούτε αυτή θα επιβιώσει», εξήγησε. 

Μάλιστα, άποψή του είναι ότι εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση βοηθήσει την Ελλάδα, αυτό θα αποδυναμώσει περαιτέρω τα θεμελιώδη του ευρώ, αφού θα ανοίξει το δρόμο για να ζητήσουν και άλλες κυβερνήσεις ενισχύσεις. «Εγώ θα άφηνα την Ελλάδα να χρεοκοπήσει, γιατί τότε όλοι θα έλεγαν ότι το ευρώ είναι ένα σοβαρό νόμισμα», είπε.

Τρίτη 16 Μαρτίου 2010

Πληθαίνουν στο μεταξύ οι φήμες για δημιουργία δύο ευρώ, του δικού μας του Βαλκανικού και του επίσημου ευρωπαϊκού, με διαφορετικές ισοτιμίες φυσικά. Αν προκριθεί κάποια τέτοια λύση θα είναι κατά τη γνώμη μου η μεγαλύτερη ληστεία που έχει υποστεί ο ελληνικός λαός σε καιρό ειρήνης. Αφού μας εκτίναξαν τις τιμές στα ύψη κερδοσκοπώντας, τώρα θα μας  απαξιώσουν και το ευρώ μας για να αγοράσουν το οικόπεδο φιλέτο που λέγεται Ελλάδα κοψοχρονιά! Ξένες τράπεζες έχουν ήδη αρχίσει να μεταφέρουν τα λεφτά Ελλήνων καταθετών σε λογαριασμούς του εξωτερικού ώστε να τα σώσουν από ένα τέτοιο σενάριο.